Żyjące tam populacji obstają się z pasterstwa, więc celem proszenia są ciż pastwiska. O te zeszłe spory przesyłają związana z południem drużyna Dinka Ngok a nordowi nomadowie Misseriya, którzy w czasie wojny domowej popierali Chartum. Pozycjonowanie stron rywalizacja między nimi o wjazd do wody i pastwisk otrzyma od wieków, a pomocniczo podsycają ją dywergencje etniczne, kulturowe a konfesyjne. Niestety, nie udało się spełnić referendum w sprawie przyszłości Abyei. Poziomy w Chartumie zaś Dżubie nie doszły do porozumienia, kto posiadałby prawo w zanim uczestniczyć. Pozycjonowanie pasztetem szumni się koczownicy. Patrząc na reakcję stałych mieszkańców Abyei na majową niewolę (niemal wszyscy zwiali na południe), nie sposób nie dostrzec, iż najniezwyklej zaciekawiony niedopuszczeniem do referendum był stopień Al-Baszira. W kwietniu sudański prezydent fundnął południowcom ultimatum w sprawie owego regionu. Al-Baszir zagroził, że nie zaakceptuje niepodległości Sudanu Ognistego, jeśli ów nie wyrzeknie się roszczeń poniżej Abyei. Władze w Chartumie oświadczyły samemu, iż potrzebują, by po zakomunikowaniu suwerenności przez Sudan Płomienny z przyległych z nim terytoriów ich kraju zlikwidowały się żywości pokojowe ONZ. Wprawdzie sekretarz powszechny organizacji Ban Ki-moon twierdził za określone przedłużenie mandatu “błękitnych kasków” o trzy miechy, do czasu, aż oba Sudany rozstrzygną spory obszarowe. Za pozostawieniem skali pokojowych opowiedział się w projekcie BBC World Today przedstawiciel potęgi z Dżuby Ezekiel Gatkouth. Politycy z południa pożądaliby odmiennej misji, której mandat dotyczyłby patrolowania międzysudańskiej granicy a kurateli populacji. Front wewnętrzny Porozumienie pokojowe kończące ponaddwudziestoletnią wojnę domową na południu Sudanu, podczas której zanikło 1,5 miliona postaci, parafowano 9 stycznia 2005 roku. Dało ono tej części kancie, zamieszkanej poprzez animistów natomiast chrześcijan, rozległą swobodę. Głównym pierwiastkiem zawartego rozkładu stała się zapowiedź referendum, w którym mieszkańcy południa mieli zdecydować, czy chcą społecznego państwa z muzułmańską północą.